My Space

आज २० ऑगस्ट २०२५. गीता जाऊन ११ दिवस झाले. तिच्या जाण्याची खंत मनाला सतत सलत आहे. वाटलं होतं, ३-४ दिवसांचा राग-फुगवा जाईल आणि परत सगळं व्यवस्थित होईल. पण तसं लवकर होईल असं दिसत नाही. आज ती टाकळीला गेली. मागचे १० दिवस ती मीराकडे थांबली होती. इतके दिवस का थांबली बरं? ती नात्याबद्दल आशावादी होती का? की डुग्गुचा १८ तारखेला वाढदिवस होता आणि दोन दिवस सतत पाऊस पडत होता म्हणून तिने आज जायचा निर्णय घेतला? हे फक्त तिलाच माहीत. मला माहित आहे रागाच्या भरात मी इतके बोलायला नको होते,  हे सगळं पैशावरून झालंय. त्या पैशाचा माज नक्की नाही मला. असता तर मी ५ वर्ष पैसे पैसे करत असतो.  जे झालं त्याबद्दल मी माफी पण मागेल. फक्त गीताने पण शांत डोक्याने या पुढे विषय वाढणार नाही यासाठी मनापासून प्रयत्न करावे. मला आता तिने इथे यावंसं वाटतंय, पण तिलाही इथली थोडी तरी ओढ असावी. वाद झाले तर कधी तिने, कधी मी शांतपणे त्यातून मार्ग काढायला हवा. तिने कधीही टाकळीला पळ काढू नये. इशू असेल, तर वाद विसरून पुढे जावं. एकमेकांबद्दल मनातून नेहमी आदराची भावना असावी. मला काही ताण असेल तर तिने शांतपणे ऐकावं, आणि तिच्या मनात...

 आज ९ ऑगस्ट, रक्षाबंधनचा सण. आज गीता मीराकडे जाणार होती. टाकळीवरून तिचा भाऊ, ताई आणि नाना येणार होते. त्यामुळे सकाळी सगळी तयारी उरकून ९ वाजता निघायचा प्लॅन होता. ९ वाजता मीराने मला रिमाइंडर कॉलसुद्धा केला. तेव्हा मी तिला अजून अर्धा–एक तास लागेल, अशी कल्पना दिली. आज गृहकर्जाचा हप्ता गीता पाठवणार होती. माझी अपेक्षा होती की ती मागच्या महिन्याचा हप्तासुद्धा पाठवेल. पण तिने फक्त या महिन्याचाच हप्ता पाठवला. मी तिला मागच्या महिन्याबद्दल विचारले, तेव्हा ती म्हणाली, “तो एक महिन्याचा हप्ता तू मॅनेज करू शकत नाहीस का?” मी तिला सांगितलं की माझा दर महिन्याचा खर्च पगारापेक्षा जास्त आहे, त्यामुळेच मी तुला मागतोय. नाहीतर मी घराचा हप्ता कधीच कमी केला असता, जर तू आधीच सांगितलं असतं तर. त्यावर ती म्हणाली, “तुला कमी पैसे पडत असतील तर तुझे SIP बंद कर.” हे ऐकून मला राग आला. मी “ठीक आहे, मी हप्ता बघून घेतो” असं सांगून बेडरूममधून बाहेर पडलो. यावर ती भयंकर चिडली. तिचा स्वभावच आहे—बोलताना कोणी मध्येच निघून गेला तर ती खूप चिडते. तिने तोंडाने काही बोललं नाही, पण तिचा चेहरा सगळं सांगत होता. मग शिरा खाऊन मी ख...

तारीख 22 मार्च २०२५ आज इशू तुला ९ महिने पूर्ण झाले. माझ्या बरोबर तर खऱ्या अर्थाने तू शेवटच्या दीड महिन्यापासून आहे. या दीड महिन्यात तू भरपूर आनंद दिलास. तुझं हसणं पाहिलं तर सगळा थकवा कुठल्या कुठे निघून जातो. तुझा time table तू अगदी सेट केलेस. सकाळी ६.३० ला उठणे.. आणि एकटाच खेळत बसने. त्यातच शी करणे. मग परत ३० मिनिटे झोपणे. परत एकदम फ्रेश उठणे.  तुझ्या आईने तुझ्या जेवणाची जी व्यवस्था केली आहे एखाद्या फाईव्ह स्टार हॉटेलच्या शेफ ला पण मागे पाडेल. तिच्या मुळेच तुला कधीच शी चा त्रास झाला नाही. ८ महिने पूर्ण व्हायला ३-४ दिवस बाकी असतील. तुला एक छोटी पाण्याची बाटली आणली होती. तू पहिल्या दिवशीच नळीने पाणी ओढून प्यायला लागलास. ते पाहून सगळेच थक्क झाले.  तुझी पायऱ्या चढ़तानाची ऊर्जा पाहून Usain Bolt ला पण उत्साह येईल. इथे जवळच गार्डन मध्ये एक गणपती मंदिर आहे त्याच्या पायऱ्या चढताना पाहून पाहणारे लोक पण कौतुक करत होते. काही छोट्या मोठ्या गोष्टी घडल्यात त्यामुळे तू बराच रडलास. तुझं रडणे खरंच कोणालाच सहन होत नव्हत. तुझा आहार कसा पौष्टिक आणि परिपूर्ण राहील याची तुझ्या आईने खूप काळजी घेत...